Παρασκευή, 13 Απριλίου 2018

Τρίτη, 20 Μαρτίου 2018

Tην Πέμπτη 29 Μαρτίου το 1ο Πανηπειρωτικό Φόρουμ προώθησης τοπικών αγροτικών προϊόντων στον τουριστικό κλάδο της Ηπείρου


Με τα ως τώρα δεδομένα, ξεπερνά κάθε προσδοκία η εκδήλωση ενδιαφέροντος παραγωγών και επαγγελματιών του τουριστικού κλάδου,  για τη συμμετοχή τους στο 1ο Πανηπειρωτικό Φόρουμ προώθησης των Ηπειρωτικών προϊόντων σε ξενοδοχεία, τουριστικά καταλύματα, χώρους εστίασης και δίκτυα διανομής που προγραμμάτισε για την Πέμπτη 29 Μαρτίου 2018 και ώρα 2 μ.μ. στα Ιωάννινα  (ξενοδοχείο Du Lac) η Περιφέρεια Ηπείρου.

Το Φόρουμ ειδικότερα,  περιλαμβάνει συναντήσεις επιχειρήσεων  που δραστηριοποιούνται στον τουρισμό με αγρότες, κτηνοτρόφους και μεταποιητές αγροτικών προϊόντων σε Β2Β ραντεβού και παρουσίαση των προϊόντων τους.

Πρόκειται για μια εκδήλωση που εντάσσεται στο σχεδιασμό  της Περιφέρειας για διεύρυνση της πρωτοβουλίας της για παροχή «Hπειρωτικού πρωϊνού» στους τουρίστες και τους επισκέπτες της Ηπείρου, με απώτερο σκοπό την κάλυψη των αναγκών των επιχειρήσεων του κλάδου από την τοπική αγροτική παραγωγή.

Όπως επισημαίνει ο Αντιπεριφερειάρχης, αρμόδιος για θέματα Τουριστικής Ανάπτυξης κ. Στράτος Ιωάννου,   «επιδίωξη μας  είναι να συμβάλλουμε ώστε να επιτευχθούν συμφωνίες σε σταθερή βάση  μεταξύ παραγωγών και επιχειρήσεων, για αμοιβαίο όφελος,   συμβάλλοντας έτσι στην αναβάθμιση της ποιότητας των προσφερόμενων ειδών εστίασης στους τουρίστες,  στην προβολή των τοπικών μας προϊόντων, με τελική κατάληξη  την τόνωση της τοπικής οικονομίας. Την Πέμπτη 29 Μαρτίου, γίνεται η αρχή και είμαστε βέβαιοι ότι η συνέχεια θα είναι ακόμη καλύτερη και αποδοτικότερη».

  • Οι ενδιαφερόμενοι για περισσότερες πληροφορίες ως προς το Forum μπορούν να απευθύνονται στις κυρίες Φούκη Σοφία: 2651087111, email: s.fouki@php.gov.gr και Βρεττού Έφη: 2682360250, email: e.vrettou@php.gov.gr.


Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2018

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ


Ανακοίνωση της Περιφερειακής Επιτροπής Ισότητας των Φύλων
για την 8η Μαρτίου Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Η Παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας, η οποία εορτάζεται παγκοσμίως την 8η Μαρτίου, καθιερώθηκε από τον Ο.Η.Ε. το 1977 για την κινητοποίηση και υπεράσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας στις 8 Μαρτίου 1857 από τις εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες διεκδίκησαν καλύτερες συνθήκες εργασίας. Οι αγώνες των γυναικών συνεχίστηκαν με διαμαρτυρίες στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, διεκδικώντας ίσα δικαιώματα, καλύτερες συνθήκες εργασίας και δικαίωμα ψήφου.
Το 2018 είναι αφιερωμένο στις «Προκλήσεις και ευκαιρίες για την επίτευξη της ισότητας των φύλων και της χειραφέτησης των γυναικών και κοριτσιών της υπαίθρου». Η επισήμανση αυτή θέτει προβληματισμούς αναφορικά με τις γυναίκες που αντιμετωπίζουν μεγαλύτερες προκλήσεις στην ύπαιθρο, όπου συχνά στερούνται ακόμη και την πρόσβαση στην κάλυψη βασικών αναγκών. Η εργασία στην ύπαιθρο είναι εκ των πραγμάτων δύσκολη, ενώ οι αγρότισσες έρχονται αντιμέτωπες με τις μεγάλες δυσκολίες της αγροτικής εργασίας, και τις συνεχιζόμενες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν για την επιβίωσή τους στο διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον της αγροτικής παραγωγής.
Θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην προώθηση της συμμετοχής και την διευκόλυνση της πρόσβασης στα μέσα μαζικής επικοινωνίας, τις τεχνολογίες πληροφορίας και επικοινωνίας ως εργαλείο για την ενδυνάμωση των γυναικών. Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών είναι υποχρέωση όλων μας,  για την ισόρροπη και δημοκρατική λειτουργία των κοινωνιών που θα αναπτύσσονται απαλλαγμένες από κάθε είδους διακρίσεις. Η επίτευξη της ισότητας σε όλους τους τομείς είναι καθοριστική για την βιώσιμη ανάπτυξη. 
Ως Περιφερειακή Επιτροπή Ισότητας των Φύλων, είμαστε δίπλα σε όλες τις γυναίκες και σε συνεργασία με την Γ.Γ.ΙΣ. των Φύλων αλλά και με όλα τα συμβουλευτικά Κέντρα της Ηπείρου, τους Δικηγορικούς Συλλόγους, την Αστυνομία και όλους τους φορείς, γυναικείους συνεταιρισμούς  και τα γυναικεία τμήματα των κομμάτων της Βουλής των Ελλήνων, προσπαθούμε να είμαστε χρήσιμοι αξιοποιώντας προγράμματα Εθνικά ή και Ευρωπαϊκά. Δράσεις της Επιτροπής περιλαμβάνουν ημερίδες για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, εκδηλώσεις για την ισότητα, την οικογένεια, παρεμβάσεις στην εκπαίδευση, ενώ επιδιώκει την ενσωμάτωση των πολιτικών ισότητας σε όλες τις εκφάνσεις των πολιτικών της Περιφέρειας.  
Τέλος, αξίζει να αναφερθεί ότι λειτουργούν Συμβουλευτικά Κέντρα Γυναικών της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων, στα Ιωάννινα (τηλ. 2651077449), στην Άρτα (τηλ. 2681077400), και στη Πρέβεζα (τηλ. 2682024444), ενώ στην τηλεφωνική γραμμή SOS 15900 παρέχεται 24ωρη ψυχολογική υποστήριξη σε γυναίκες θύματα βίας.

Τρίτη, 6 Μαρτίου 2018

''Ήπειρος: Έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων''.

ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΚΛΕΙΣΘΕΝΟΥΣ 15 105 52 ΑΘΗΝΑ
ΤΗΛ.:210-3243822 – Fax: 2103243281
www.panepirotiki.com  - email: info@panepirotiki.com
   
''Ήπειρος: Έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων''.
Ημερίδα της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος,
τη Δευτέρα 12 Μαρτίου 2018, ώρα 17.00',
στο Πνευματικό Κέντρο Ηπειρωτών.
 
Το ενδιαφέρον της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος, για την ανάπτυξη της Ηπείρου και την βελτίωση του βιοτικού
επιπέδου των Ηπειρωτών, είναι δεδομένο και έχει καταδειχθεί από την 81χρονη πορεία της,  από τα 7 παγκόσμια Πανηπειρωτικά
 Συνέδρια, από τις πρωτοβουλίες και δράσεις της, στα μεγάλα ζητήματα σχετικά με την πατρώα γη και την καταγραφή αυτών
 σε συζητήσεις και ειδικές θεματικές ημερίδες, που διοργάνωσε.
Η έρευνα και η εξόρυξη των υδρογονανθράκων στην Ήπειρο είναι κορυφαίο ζήτημα, που αγγίζει όλη τη χώρα αλλά κύρια την
 γεωγραφική περιφέρεια της Ηπείρου και τους Ηπειρώτες.

Ένα ζήτημα που η ΠΣΕ, το είδε πολύ νωρίς, όταν δεν υπήρχε ενδιαφέρον από κανένα άλλο Ηπειρώτικο φορέα και στις 2 Δεκεμβρίου  2014                                διοργάνωσε ημερίδα, στο Πνευματικό Κέντρο Ηπειρωτών, στην Αθήνα και με διαδικασίες τεκμηρίωσης, προσπάθησε σε βάθος να διεισδύσει στο                                   θέμα της εξόρυξης πετρελαίων στα οικόπεδα της Ηπείρου, αλλά και τις διάφορες πτυχές των συμβάσεων που είχε συνομολογήσει  αρχικά και                                       επρόκειτο να επικυρώσει η Βουλή των Ελλήνων, το Ελληνικό Δημόσιο με τις εταιρείες έρευνας, εξόρυξης και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων.

 Παραθέτοντας τις απόψειςκορυφαίων επιστημόνων για τις θετικές ή αρνητικές επιπτώσεις σε κοινωνικό, οικονομικό, περιβαλλοντικό και πολιτιστικό                         επίπεδο.κορυφαίων επιστημόνων για τις θετικές ή αρνητικές επιπτώσεις σε κοινωνικό, οικονομικό, περιβαλλοντικό και πολιτιστικό επίπεδο.

Τα συμπεράσματα της ημερίδας αυτής, συνοψίστηκαν στις εξής θέσεις, που είναι και μέχρι σήμερα, οι εγκεκριμένες θέσεις της Πανηπειρωτικής
 Συνομοσπονδίας Ελλάδος.
«Η χώρα διαθέτει πράγματι ορυκτό πλούτο να συντελέσει μελλοντικά στην ευημερία του λαού της και ότι πρέπει να αξιοποιήσει στο έπακρο τις                            δυνατότητες εκμετάλλευσής, αλλά υπό προϋποθέσεις. Η εκμετάλλευση να μην έχει χαρακτηριστικά εξάρτυσης και να μην κατατείνει στη                                  μεγιστοποίηση  της κερδοφορίαςελάχιστον επενδυτών και επικυρίαρχων διεθνών εταιρειών η χωρών.
Να εφαρμοστεί η Ευρωπαϊκή νομοθεσία προστασίας του περιβάλλοντος και να γίνει σεβαστή η ισόρροπη ανάπτυξη με άλλους τομείς, καθώς και                                      την αρμονική  συνύπαρξη με τις πολιτιστικές αξίες και το περιβάλλον της περιοχής.
Να διασφαλίζεται το μέγιστο κοινωνικό όφελος και να υπάρχει έλεγχος αξιόπιστης εφαρμογής των μελετών και επιστροφή αντισταθμιστικών                                   ωφελειών για την τοπική κοινωνία. Τέλος ζητήθηκε εγρήγορση από την ΠΣΕ και τους Ηπειρώτες στην διεκδίκηση και επιβολή των καλύτερων                                   δυνατών μορφών αξιοποίησης του εθνικού πλούτου της χώρας και της Ηπείρου ειδικά».

Όπως τονίστηκε τότε, τα συμπεράσματα αυτά της ημερίδας στις 2-12-2014 αποτελούν και δέσμευση της ΠΣΕ για την καλύτερη αξιοποίηση του                                  ορυκτού πλούτου της χώρας και της Ηπείρου και με βάση αυτά κινείτε και σήμερα

Καθίστανται επίκαιρο όσο ποτέ μετά την έναρξη ερευνών για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων στο οικόπεδο των Ιωαννίνων-Θεσπρωτίας,                                   και μετά την ψήφιση από τη Βουλή των Ελλήνων για την υπογραφή σύμβασης για το οικόπεδο Πρέβεζας-Άρτας, να εξεταστεί το πως προχωρεί                                           η έρευνα για την εξόρυξη των πετρελαίων  και το αν εφαρμόζεται η υποχρέωση για τη παρακολούθηση εκ μέρους του Υπουργείου Περιβάλλοντος
και της Περιφέρειας Ηπείρου της εφαρμογής των όρων των συμβάσεων.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος, αποφάσισε ομόφωνα την διοργάνωση νέας ημερίδας, με τίτλο ''Ήπειρος:                             Έρευνακαι εξόρυξη υδρογονανθράκων'', ως συνέχεια της προηγούμενης για να ενημερωθούν οι Απόδημοι για την εξέλιξη της έρευνας στην
 Ήπειρο και το οικόπεδο των Ιωαννίνων, με την συμμετοχή, του αρμόδιου Υπουργείου, του φορέα υλοποίησης της έρευνας και ειδικών επιστημόνων.

Έτσι λοιπόν, καλεί τους Συλλόγους μέλη της ΠΣΕ και κάθε ενδιαφερόμενο για το θέμα, να παραστούν στην ημερίδα που διοργανώνεται                                                 Δευτέρα 12 Μαρτίου 2018, ώρα 17.00', στο Πνευματικό Κέντρο Ηπειρωτών, Κλεισθένους 15, 7ος όροφος, πλατεία Κοτζιά, Ομόνοια.

Εισηγητές στην ημερίδα είναι:
Μιχάλης Βερροιόπουλος, Γενικός Γραμματέας Ενέργειας και Ορυκτών πρώτων υλών, του ΥΠΕΧΩΔΕ.
Εκπρόσωπος της Εταιρείας Energean Oil & Gas, που διενεργεί την έρευνα στο οικόπεδο Ιωαννίνων-Θεσπρωτίας.
Αβραάμ Ζεληλίδης, γεωλόγος, πετρελαιολόγος, Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών.
Σαράντης Δημητριάδης, ομότιμος καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Νίκος Γιαννούλης, Φυσικός-Περιβαλλοντολόγος.
Μιχάλης Μαρτσέκης, Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο.

Πέμπτη, 22 Φεβρουαρίου 2018

Η απελευθέρωση των Ιωαννίνων


   
Ο αγώνας για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων υπήρξε η σημαντικότερη στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ Ελλάδας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στο μέτωπο της Ηπείρου, κατά τη διάρκεια του Α' Βαλκανικού Πολέμου (5 Οκτωβρίου1912- 18 Μαΐου 1913). Η πολεμική αναμέτρηση για την κατάληψη της πρωτεύουσας της Ηπείρου κράτησε σχεδόν τρεις μήνες, από τις 29 Νοεμβρίου 1912 έως τις 21 Φεβρουαρίου 1913, οπότε οι οθωμανικές δυνάμεις παραδόθηκαν στον διάδοχο Κωνσταντίνο, που ηγείτο των ελληνικών όπλων.
Με το ξέσπασμα του Α' Βαλκανικού Πολέμου, τα ελληνικά στρατεύματα, που είχαν συγκεντρωθεί στην περιοχή της Άρτας υπό τον αντιστράτηγο Κωνσταντίνο Σαπουντζάκη (1846-1931), κράτησαν αρχικά αμυντική στάση, με στόχο να εξασφαλίσουν τη μεθόριο. Οι ελληνικές δυνάμεις στο μέγεθος μεραρχίας υπολείπονταν των οθωμανικών δυνάμεων, που διέθεταν για την υπεράσπιση της περιοχής δύο μεραρχίες υπό την διοίκηση του Εσάτ Πασά (1862-1952), ενός Οθωμανού στρατηγού που είχε γεννηθεί στα Ιωάννινα. Το σχέδιο προέβλεπε ότι μετά την ολοκλήρωση των επιχειρήσεων στη Μακεδονία, θα ελευθερώνονταν στρατεύματα για την ανάληψη επιθετικής πρωτοβουλίας στην Ήπειρο.
Αλλά από τις 6 Οκτωβρίου κιόλας άρχισαν οι αψιμαχίες. Γρήγορα, ο ελληνικός στρατός ανέλαβε επιθετικές πρωτοβουλίες και τις επόμενες ημέρες κατέλαβε τη Φιλιππιάδα (12 Οκτωβρίου) και την Πρέβεζα (21 Οκτωβρίου). Στη συνέχεια κινήθηκε προς την πεδιάδα των Ιωαννίνων, όπου είχε συγκεντρωθεί ο κύριος όγκος των τουρκικών δυνάμεων, που εν τω μεταξύ είχε ενισχυθεί με νέες δυνάμεις από την περιοχή του Μοναστηρίου. Έτσι, εξαιτίας αυτού του γεγονότος, αλλά και των δυσμενών καιρικών συνθηκών, η προέλαση του ελληνικού στρατού ανακόπηκε.
Η κατάληψη των Ιωαννίνων φάνταζε δύσκολή υπόθεση, καθότι ο ελληνικός στρατός έπρεπε να εκπορθήσει τα οχυρά του Μπιζανίου. Ο ορεινός όγκος του Μπιζανίου, που δεσπόζει νότια των Ιωαννίνων, αποτελούσε εξαιρετικά ισχυρή αμυντική τοποθεσία, που επιπλέον είχε ενισχυθεί πρόσφατα με πέντε μόνιμα πυροβολεία, κατασκευασμένα υπό την επίβλεψη γερμανών ειδικών.
Η κυβέρνηση Βενιζέλου επιζητούσε τη γρήγορη απελευθέρωση της Ηπείρου, πριν από τη σύναψη συνθήκης ειρήνης μεταξύ των εμπολέμων στη Συνδιάσκεψη του Λονδίνου, που βρισκόταν σε εξέλιξη. Έτσι, ο στρατός της Ηπείρου ενισχύθηκε με μία ακόμη μεραρχία από τη Θεσσαλονίκη και υπό την ηγεσία του αντιστράτηγου Κωνσταντίνου Σαπουντζάκη ανέλαβε την πρώτη σημαντική επιθετική ενέργεια κατά των οχυρών του Μπιζανίου στις 29 Νοεμβρίου 1912, η οποία απέτυχε προς μεγάλη ανησυχία της ελληνικής κυβέρνησης.
Στις 8 Δεκεμβρίου αποφασίστηκε η αποστολή δύο ακόμη μεραρχιών στην περιοχή, ενώ την επομένη ο διάδοχος Κωνσταντίνος με τηλεγράφημά του προς την πολιτική ηγεσία έθετε θέμα αντικατάστασης του αντιστράτηγου Σαπουντζάκη, τον οποίον χαρακτήριζε «αδέξιον». Το ίδιο βράδυ, το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε να αναθέσει την ηγεσία του Στρατού της Ηπείρου στον Κωνσταντίνο, ο οποίος παρά τις αρχικές αντιρρήσεις του δέχτηκε. Στις 3 Ιανουαρίου 1913 η σχετική διαταγή έφθασε στο Στρατηγείο Ηπείρου, η οποία περιλάμβανε και τη ρητή απαγόρευση προς τον στρατό της Ηπείρου να ενεργήσει οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια πριν από την άφιξη του Κωνσταντίνου.
Ένα απρόοπτο γεγονός άλλαξε τη φορά των πραγμάτων. Ένα αυτοκίνητο με δύο άνδρες αυτομόλησε προς τις τουρκικές γραμμές. Ο Σαπουντζάκης, που ήθελε να αποκαταστήσει το στρατιωτικό του γόητρο, εξέφρασε τους φόβους του προς το Υπουργείο Στρατιωτικών ότι οι επιβάτες του αυτοκινήτου θα πρόδιδαν στους Τούρκους τη διάταξη των ελληνικών δυνάμεων και διατύπωσε τη γνώμη ότι μία αιφνιδιαστική επίθεση πριν από την άφιξη του διαδόχου θα απέφερε ουσιαστικά αποτελέσματα. Το αίτημά του έγινε δεκτό από το επιτελείο και η νέα επίθεση κατά των οχυρών του Μπιζανίου ξεκίνησε το πρωί της 7ης Ιανουαρίου 1913. Οι αμυνόμενοι κατόρθωσαν να αποκρούσουν και αυτή την επίθεση, προκαλώντας απώλειες στους Έλληνες επιτιθέμενους.
Το απόγευμα της 10ης Ιανουαρίου 1913 έφθασε στο μέτωπο ο Κωνσταντίνος, ο οποίος μετά την ενημέρωσή του από τον αντιστράτηγο Σαπουντζάκη, έδωσε εντολή την επόμενη ημέρα για κατάπαυση του πυρός. Ο νέος αρχηγός βρήκε αποδεκατισμένο τον στρατό, όχι τόσο από τις απώλειες στη μάχη, όσο από τα επακόλουθα του σκληρού χειμώνα (ψύξεις, κρυοπαγήματα) και της υπερκόπωσης των ανδρών. Οι μάχιμοι από 40.000 είχαν περιοριστεί στις 28.000 άνδρες, δύναμη μικρή για τον Κωνσταντίνο, προκειμένου να επιχειρήσει την τρίτη επίθεση για την κατάληψη του Μπιζανίου, που θα σήμαινε και την απελευθέρωση των Ιωαννίνων. Στις 30 Ιανουαρίου ο Κωνσταντίνος ζήτησε ενισχύσεις, αλλά ο Βενιζέλος που επισκέφθηκε το μέτωπο απέρριψε το αίτημα του, καθώς δεν μπορούσαν να διατεθούν μονάδες από τη Μακεδονία. Το σχέδιο που εκπόνησε ο Κωνσταντίνος και οι επιτελείς του για την εκπόρθηση του Μπιζανίου προέβλεπε την εκδήλωση της κύριας επίθεσης στις 20 Φεβρουαρίου 1913. Νωρίτερα, στις 17 Ιανουαρίου, με επιστολή του προς τον Εσάτ Πασά τού είχε ζητήσει την παράδοση των Ιωαννίνων για λόγους ανθρωπιστικούς, μιας και η Τουρκία είχε ουσιαστικά χάσει τον πόλεμο. Η απάντηση του Τούρκου διοικητή ήταν αρνητική.
Στις 19 Φεβρουαρίου 1913, την παραμονή της γενικής επίθεσης, ο Κωνσταντίνος με κάποιες ενισχύσεις της τελευταίας στιγμής, διέθετε 41.000 ετοιμοπόλεμους άνδρες και 105 κανόνια, τα οποία άρχισαν να βάλουν με επιτυχία κατά των τουρκικών θέσεων στο Μπιζάνι. Ο Εσάτ Πασάς παρέταξε 35.000 στρατιώτες, άγνωστο αριθμό ατάκτων και 162 κανόνια. Η γενική ελληνική επίθεση εκδηλώθηκε τις πρωινές ώρες της 20ης Φεβρουαρίου και μέχρι τις πρώτες βραδινές ώρες της ίδιας ημέρας τα ελληνικά στρατεύματα με εφ’ όπλου λόγχη και μάχες εκ του συστάδην είχαν φθάσει στις παρυφές των Ιωαννίνων, στον Άγιο Ιωάννη. Καθοριστική συμβολή στην εξέλιξη αυτή είχε το 9ο Τάγμα του 1ου Συντάγματος Ευζώνων υπό τον ταγματάρχη Ιωάννη Βελισσαρίου, που υπερκέρασε τις τουρκικές δυνάμεις και βρέθηκε στα μετόπισθεν του εχθρού. Οι εύζωνες φρόντισαν να καταστρέψουν τα τηλεφωνικά δίκτυα, διακόπτοντας την επικοινωνία της τουρκικής διοίκησης με τον στρατό της, που παρέμενε αποκομμένος, αλλά άθικτος στο Μπιζάνι.
Η παράδοση ήταν πλέον μονόδρομος για τον Εσάτ Πασά. Στις 11 το βράδυ της 20ης Φεβρουαρίου έφθασε στις προφυλακές του 9ου Τάγματος Ευζώνων ένα αυτοκίνητο, στο οποίο επέβαιναν ο επίσκοπος Δωδώνης, ο υπολοχαγός Ρεούφ και ανθυπολοχαγός Ταλαάτ. Έφεραν μαζί τους επιστολή, που υπογραφόταν από τους προξένους στα Ιωάννινα της Ρωσίας, Αυστρο-Ουγγαρίας, Γαλλίας και Ρουμανίας και περιείχε πρόταση του Εσάτ Πασά προς τον Κωνσταντίνο για άμεση και χωρίς όρους παράδοση των Ιωαννίνων και του Μπιζανίου.
Στις 2 π.μ. της 21ης Φεβρουαρίου 1913 οι τρεις απεσταλμένοι, συνοδευόμενοι από τον ταγματάρχη Βελισσαρίου, έφθασαν στο στρατηγείο της 2ας Μεραρχίας. Εκεί περίμεναν την άφιξη ενός αυτοκινήτου, που τους οδήγησε στις 4:30 π.μ. στο χάνι του Εμίν Αγά, όπου έδρευε το ελληνικό στρατηγείο. Ο Κωνσταντίνος συμφώνησε με το περιεχόμενο της επιστολής και στις 5:30 το πρωί δόθηκε εντολή κατάπαυσης του πυρός σε όλες τις μονάδες. Στη διήμερη μάχη για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων ο ελληνικός στρατός είχε 284 νεκρούς και τραυματίες. Οι απώλειες για τους Τούρκους ήταν 2.800 νεκροί και 8.600 αιχμάλωτοι.
Το πρωί της 22ας Φεβρουαρίου 1913 οι πρώτες μονάδες του ελληνικού στρατού παρέλασαν στην πόλη υπό τις επευφημίες των κατοίκων. Τα Ιωάννινα, μετά από 483 χρόνια δουλείας, ήταν και πάλι ελεύθερα. Το χαρμόσυνο άγγελμα για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων έγινε αμέσως γνωστό στην Αθήνα, σκορπώντας φρενίτιδα ενθουσιασμού. Ο Γεώργιος Σουρής δημοσίευσε στο Ρωμηό το ακόλουθο ποίημα:
Τα πήραμε τα Γιάννινα
μάτια πολλά το λένε,
μάτια πολλά το λένε,
όπου γελούν και κλαίνε.
Το λεν πουλιά των Γρεβενών
κι αηδόνια του Μετσόβου,
που τα έκαψεν η παγωνιά
κι ανατριχίλα φόβου.
Το λένε χτύποι και βροντές,
το λένε κι οι καμπάνες,
το λένε και χαρούμενες
οι μαυροφόρες μάνες.
Το λένε και Γιαννιώτισσες
που ζούσαν χρόνια βόγγου,
το λένε κι Σουλιώτισσες
στις ράχες του Ζαλόγγου.
Η απελευθέρωση των Ιωαννίνων, πέρα από την εξουδετέρωση κάθε σοβαρής τουρκικής απειλής στην Ήπειρο και την κυρίευση σημαντικού πολεμικού υλικού, είχε επίδραση στο ελληνικό γόητρο, το οποίο μετά την επιτυχία αυτή εξυψώθηκε διεθνώς. Οι επιχειρήσεις στο Μπιζάνι σήμαναν ουσιαστικά και τη λήξη του Α' Βαλκανικού Πολέμου στο στρατιωτικό πεδίο. Τις επόμενες ημέρες ο ελληνικός στρατός κινήθηκε βορειότερα και ως τις 5 Μαρτίου 1913 είχε απελευθερώσει τη Βόρειο Ήπειρο.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/601